می تواند همه جا وطنت باشد ........

می روم دل کندنی در کار نیست

زندگی چیزی بجز تکرار نیست

می روم یاد تو را هم می برم

زندگی را من به جانم می خرم

همه خودخواهی های من !

می خواهم آسوده باشم.  پس خدا نگهدار. بی که بفهمی حتی.

هرگز وجود حاضر غایب شنیده ای              من در میان جمع و دلم جای دیگر است

خیلی زیاد تنهام.

بدی اش می دانی چیست ؟ رها که بشوی از آدم ها ، روی پای خودت که باشی ، بلوغ که ریشه بدواند درون وجودت ، بی پناه تر می شوی از قبل. پناه که نداشته باشی ، ای وای. دستت به هیچ جا بند نیست ، نمی شود......... بی پناه که باشی قوی می شوی. آنقدری که تاب می آوری این همه را. که توی بی پناه ، پناه می شوی برای آدم ها. خنده دار نیست  ؟

آدم های زندگی من ماهی اند. نمی توانی دست بگیریشان. می لغزند و سر می خورند بین انگشتان کشیده ات. آدم های زندگی من را باید با همه ی عشقی که داری، بگذاری بروند. برگردند به همان چشمه ، رودخانه ، دریاچه ، دریا ، اقیانوس. آدم های زندگی من هیچ وقت یکجا دور هم جمع نمی شوند. هیچ وقت نمی توانی دلت را به بودنشان خوش کنی. نمی آیند هرگز. می آیند هم ، مثل ماهی فقط برای چند لحظه می توانی نگهشان داری پیش خودت. لیز می خورند و می روند...... زندگی من یعنی نبودن آنهایی که باید باشند ، نیامدن و نماندنشان بی که دلشوره ی رفتن زود هنگامشان مثل خوره به جانت بیفتد.

همه ی درد من این روزها همین بود. همینست. دلیل اشک هایم را می دانم حالا. و همین آرامم می کند. آرام.

بلوغ در من ریشه می دواند. زنانگی ام شکل می گیرد. گیسوان مشکی ام به همان پیچ و تاب داری است که زندگی. برق یک جفت چشم شیطنت آمیز خمار. و من سرمست.... تمام هستی در جان من....

صحنه های فیلم ، رفت و آمد بازیگرها ، دیالوگ ها ، خنده ها ، سکوت ها ، جزئیات داستان .............

و من همه اش حواسم ، نگاهم به آن پنجره است. به برفی که می بارد مثل پنبه. به سفیدی مطلق.

به دختر جوانی که بی چتر و سرپناه سرش را بالا گرفته ، صورتش رو به آسمان ، نگاهش خیره به آن بالاترین نقطه ای که می شود دید. قشنگی اش می دانی چیست ؟ اینکه آن بالا را که نگاه می کنی ، هیچ انتهایی نیست. هیچ بالاترینی.

زمزمه ی مبهم دیالوگ ها .......

و من که همه اش حواسم به آن پنجره است. به کریستال های برف. به همه ی هستی که یکباره ریخته شده درون وجودم. به منی که پایین آمدن کریستال های برفی برای همیشه خوشبخت بودنم کافی ست !